Woensdag was er een kink in de kabel en konden we niet posten. Dat maken we nog wel goed.
Vandaag mijn verslag van gisteren. Maandag komt het verslag van vrijdag online.
Donderdag 16 oktober 2008
Vandaag neem ik jullie mee op mijn ‘ronde’ in het arrondissement Mechelen. Op donderdag is er geen permanentie op kantoor. Dat geeft de leertrajectbegeleider de ruimte om leerling en patroon op de werkvloer op te zoeken.
Met de nodige dossiers op zak, vertrek ik dus richting Lier, over Sint-Katelijne en Onze-Lieve-Vrouw Waver, naar Mechelen en verder naar Willebroek en Bornem. Navigatiesysteem ingeschakeld, niet altijd om de weg te vinden, maar altijd om bereikbaar te zijn voor telefonische oproepen. Die blijven niet lang uit. Mijn GSM-nummer raakt bekend.
Tot nader order krijg ik nog steeds een kick wanneer ik verschilllende dingen, tegelijk kan doen: Autorijden/radio luisteren/telefoon beantwoorden/mijn kost verdienen/denkbeeldige gesprekken voeren, mijn thuismomenten plannen, landschappen en mensen observeren en filosoferen over het leven …
Ik besef zelfs waarom ik hierop kick: het lijkt wel alsof ik de tijd een loer draai. Stel dat je al deze activiteiten lineair in de tijd na elkaar zou moeten doen, hoeveel tijd zou ik dan wel niet nodig hebben! Ik word er zowaar iedere keer vrolijk van.
De aanleidingen voor een patroonsbezoek kunnen heel divers zijn. Maar het allerbelangrijkste is het welbevinden van leerling en patroon. En een goede samenwerking tussen hen. Dat is niet altijd evident maar hier de vinger aan de pols houden en kort op de bal spelen, beschouw ik als de essentie van mijn job. Dat dat aandacht en opvolging vereist, menselijk en administratief, moge duidelijk zijn. Dat daar tijd in kruipt eveneens.
Als mijn ‘ronde’ afgelopen is, begeef ik me in het drukker wordende verkeer naar kantoor. Daar selecteer ik wat nog dringend dient afgewerkt en wat kan wachten. Morgen komt er nog een dag.
In het huiswaarts rijden, begint het multitasken in de auto opnieuw.
Gelukkig ben ik een vrouw en een moeder en men zegt toch dat die heel goed kunnen multitasken. Hoewel de radio speelt, en een late klant me uit mijn gepeins haalt, ben ik meer gefocused op mijn jongeren thuis, het avondeten, de eventuele strijk en de weekendplanning.
Want er is nog een leven naast dat van leertrajectbegeleider, hoe boeiend dat ook is!
Dit is een bericht in het kader van “de leertrajectbegeleider blogt” door gastblogger en leertrajectbegeleider Liliane.