We proberen jullie zo goed mogelijk op de hoogte te houden van het reilen en zeilen binnen Syntra AB. Maar wie kan er beter vertellen hoe het er echt aan toegaat, dan een cursist zelf?
Lorenz Lambrechts zal jullie vanaf nu meenemen in zijn avontuur van de leertijd.
“Het leven zoals het is…”

Deel 1
Het was nog heel vroeg en ik had het verschrikkelijk moeilijk om op te staan…maar ja, ik heb nu eenmaal voor bakker gekozen. Ik waste me, kleedde me aan en at een beetje. Toen ik juist klaar was met eten, kwam mijn moeder de keuken binnen.
“Moet je nu al vertrekken? Dat is toch niet gezond?!”
“Mama,” antwoordde ik, “ik ben bakker, tenminste ik zou graag bakker worden…dus is het normaal dat ik zo vroeg moet vertrekken. Het zal waarschijnlijk nog vroeger worden ook.”
“Als het nog vroeger wordt, zal ik eens met je baas gaan praten.”
Daar antwoordde ik al niet meer op. Ik gaf mama een kus en vertrok.

Het was stil en donker en ik moest verschillende keren uitwijken voor een kat die rustig over straat paradeerde. Toegegeven, gezellig was het niet op straat en ik was toch behoorlijk bang, maar wat wil je ook? Ik woon aan de rand van een bos en dan zijn al die onbekende geluiden ’s nachts nogal angstaanjagend.

Toen ik een kwartier te vroeg aankwam bij de bakkerij, was er wel een probleempje: de bel werkte niet. Ik klopte dus op het venster, maar het duurde nog een kwartier vooraleer iemand me hoorde en kwam opendoen.

Toen ik eindelijk binnen was geraakt, vlogen we er onmiddellijk in. Mijn patroon zette de muziek keihard en toen begonnen we met het werk: kneden, bakken, kuisen en natuurlijk (onvermijdelijk als beginner) liet ik mijn eerste brood aanbranden… Het is hard werken en ik moet nog veel bijleren, maar daarom zit ik dan ook op leercontract!

Lorenz